In de kerstvakantie werden er 2 nieuwe computers in groep 5 neergezet. Nou waren dit heel bijzondere computers want ze
konden met elkaar praten als er niemand bij was. Ook konden ze als ze helemaal alleen waren 2 armen en 2 benen uit de computer
laten groeien.
Toen de installateurs weg waren, deden ze meteen hun pootjes uit en begonnen door het lokaal te lopen. Er stonden heel
veel tafeltjes en stoeltjes in het lokaal en er was een groot bureau met een draaistoel. Die gingen ze eerst uitproberen.
Om de beurt zaten ze op de stoel en dan draaide de ander de stoel in het rond. Na een poosje hadden ze er genoeg van.
Ze zagen het bord en het krijt en begonnen elkaar op het bord te tekenen. Het werden leuke tekeningen. Ook gebruikten ze
de kleurkrijtjes om het er fleurig uit te laten zien. Opeens ontdekten ze de spelletjeskast en daarin stond hun favoriete
spel: schaken !! Ze pakten het bord en de stukken en gingen meteen spelen.
Ze speelden zo geconcentreerd dat ze schrokken van de bel. O, jee, zo komen de kinderen in de klas. Snel gingen ze op hun
plaats staan, net op tijd.
Met veel lawaai kwamen de kinderen van groep 5 de klas binnen. Maar opeens was het doodstil:
op het bord stond een tekening van 2 computers en in de klas stonden ook 2 nieuwe computers. "Juf, juf, kijk eens we hebben
nieuwe computers en wat heeft u een mooie tekening van ze op het bord gemaakt!" "Maar ik kom net binnen. Ik heb geen bordtekening
gemaakt. Dat hebben de installateurs van de computers zeker gedaan".(Ha, ha ,maar wij weten beter.)
"Oh ,kijk eens, ze hebben ook met het schaakspel gespeeld. Jammer dat ze het niet even opgeruimd hebben". "O juf dat doen
wij wel even". "Dat is goed en dan gaan we snel in de kring om te luisteren naar de vakantieverhalen van iedereen".
Vervolg-deel 2
Om half vier gingen de kinderen weer naar huis. De juf liep mee tot aan de buitendeur. Toen kwam de juf weer terug en ging
aan haar bureau zitten om de schriften van de kinderen na te kijken. Ook zette ze allerlei spulletjes klaar voor de volgende
dag .Ze zouden een les hebben over vulkanen. De juf maakte van papier-maché een grote berg met een gat in het midden. Die
berg schilderde ze grijs: donker- en lichtgrijs zodat het er uit zag als een echte berg. Daarna legde ze er een doek overheen
en zette de vulkaan helemaal boven in de kast. Daarna pakte ze haar tas, deed het licht uit en verliet de klas.
De computers bleven nog een poosje stil op hun plaats staan. Dat was maar goed ook want na een tijdje ging de deur weer
open, het licht ging aan en de schoonmaker kwam binnen. Hij zorgde ervoor dat de klas er voor de volgende dag weer tiptop
uitzag.
Nog durfden de computers niet te bewegen. Eindelijk was het helemaal stil in school en begonnen ze hun armen en benen te
strekken. "Wouw, wat een lange dag om stil te staan en ze hebben ons niet eens gebruikt!" zei Comput. "Inderdaad ",zei Puttertje,
"Ik zou het wel leuker vinden als ze ons eens gebruikten. Maar laten wij eens verder op verkenning gaan, want ik zag nog een
trap naar beneden en ik ben benieuwd wat daar is". Ze wandelden naar de trap en gingen naar beneden. Daar kwamen ze op bijna
net zo’n afdeling als boven. Alleen de stoeltjes waren kleiner en er stonden andere spellen en boeken. Maar ook hier
stond een schaakspel en weer zaten de computers de hele nacht te schaken. Toen ze helemaal beneden geluid hoorden, renden
ze snel naar boven. De kinderen en meesters en juffen mochten tenslotte niet weten dat zij ’s nachts in de school rond
liepen.
Gelukkig waren ze voor de kinderen op hun plaats. Ze waren erg benieuwd naar de les over vulkanen.
